HAPPY VALENTINE DAY เพื่อนของต้นหญ้าหลายๆคน ได้ส่งข้อความนี้พร้อมสติ๊กเกอร์รูปหัวใจบ้าง ดอกกุหลาบบ้างมาให้ในไลน์ แต่สำหรับต้นหญ้า วันนี้มันก็เหมือนวันนึงทั่วๆไปเท่านั้นเอง 
 
จะต่างจากทั่วไปก็ตรงที่วันนี้ต้นหญ้าต้องเข้างานสี่โมงเย็น แล้วเวลา ตีห้า ห้าสิบห้านาที มีคนโทรมาปลุกให้ไปทำงานมันคืออะไร???? วันนี้ชั้นเข้าสี่โมงไม่ใช่หร๊อออ หยิบสเก็ดมาดูก็สี่โมงนี่ ยังไงกันแน่อะ พอคนโทรมาบอกว่าเค้าเปลี่ยนสเก็ดเท่านั้นแหละค่ะ ต้นหญ้าแทบจะเป็นลม อีก 5 นาที หกโมงเช้า เข้างานนี่ ตอนนี้ชั้นยังไม่ได้อาบน้ำแต่งตัวเลยน้าาาา
สรุปวันนี้ก็ไปทำงานแบบหัวมัน(เมื่อคืนไม่ได้สระผมเพราะตอนแรกตั้งใจจะสระผมก่อนไปทำงานตอนสี่โมง) หน้าไร้แป้ง ปากซีดๆ น้ำไม่อาบ แต่แปรงฟันทันนะค๊า สภาพวันนี้คือรับไม่ได้กับตัวเองอย่างแรง ทำงานไปไร้สติไป (โชคดีที่วันนี้ผู้โดยสารน่ารัก ไม่มีปัญหาอะไร บุ๊คกิ้งน้อย ) อึนๆ มึนๆ จนเสร็จไฟล์ท เย้! ได้กลับไปนอนซะที พอหัวถึงหมอนก็สลบไปเลยล่ะค่ะ หลังจากที่มีปัญหานอนไม่ได้ไปหลายวัน (สาเหตุเดี๋ยวค่อยบอกตอนท้ายนะ)
พอตกเย็น เพื่อนๆก็ชวนไปทำบุญเนื่องในโอกาสวันมาฆะบูชา เราก็ไปเวียนเทียนกันที่วัดใกล้ๆนี่แหละ ตอนที่เราเวียนเทียน เราพยายามทำใจให้มีสติอย่างมาก ท่องพุธ โธ พยายามเรียกสติตัวเองกลับมาอีกครั้ง หลังจากที่เหตุการณ์ๆนึง มันทำให้เราเสียสติไปพักใหญ่ๆ ก็ช่วยได้นะ เราพยายามไม่คิด อโหสิกรรม ให้ทุกคน ได้ไปทำบุญ ถวายสังฆทาน ทำให้จิตใจเราสงบขึ้นเยอะ ทำให้เรายอมรับได้ว่า
"อะไรที่ไม่ใช่ของๆเรา มันก็ไม่ใช่อยู่ดี ไม่ว่าเราจะพยายามยังไง"
 
สำหรับต้นหญ้า วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2557 เริ่มมีความหมายกับเราแล้วล่ะ เพราะเป็นวันที่เรากับคนๆนึงได้สัญญาว่าเราจะเป็นเพื่อน พี่น้องกัน ให้ได้จริงๆ (ถึงแม้ว่าตอนนี้เราจะเจ็บปวด เราจะมีน้ำตาแค่ไหน เค้าก็ไม่สามารถกลับมาเช็ดน้ำตาให้เราได้อีกแล้ว) ต้นหญ้าอยากบอกเค้าว่าตั้งแต่วันแรกที่เรารักเค้าจนวันนี้ไม่มีวันไหนที่เราไม่เคยเลิกรักเค้าเลย และจะรักตลอดไป(ในฐานะพี่น้อง) อยากขอบคุณจริงๆ ที่เมื่อก่อนเคยรักเรา และหวังว่าจากนี้ต้นหญ้าจะไม่เป็นโรคแพ้กลางคืนและมีน้ำตาอีกแล้ว วันนี้จะเป็นวันสุดท้ายที่ต้นหญ้าจะร้องไห้ ให้กับคุณ
 
ปล.ต่อจากนี้ไปจะมีแค่พี่กับน้องเท่านั้น ต้นหญ้าสัญญานะว่าจะเป็นพี่น้องให้ได้ : )